Zoals gezegd, heb ik er onlangs een nieuwe verslaving bijgekregen: haken.

Het hele punt van deze nieuwe activiteit was dat ik het OVERAL kon doen.

Zo heb ik gehaakt in de trein. In het vliegtuig. In de luxe hotelkamer waar ik verbleef voor een congres.

Dit resulteerde in bergen granny squares voor mijn Eerste Project.

(Ergens in dit proces kreeg ik overigens van Jo (wees maar niet bang Jo: ik zal niet in elk post naar je linken) de tip om gaandeweg wel te beginnen met het aan elkaar haken van al die vierkantjes. En toen ik daar eenmaal aan begon, begreep ik waarom: het is nogal een klus. En die wil je uiteraard niet tot het laatst bewaren .)

Al die granny squares – die zo langzamerhand aan elkaar de vorm aan begonnen te nemen van een sprei – wilde ik meenemen op vakantie, zodat ik daar eindelijk een slag kon slaan en de sprei af kon maken (jaja, ik heb altijd grootse plannen voor de vakantie).

Maar ja, het moest natuurlijk ook allemaal ergens in: een half afgemaakte sprei, een zak granny squares, en een zak met bolletjes wol (en uiteraard de haaknaald). (Oja, ik nam ook nog wat haakkatoen mee voor een paar kleine andere projectjes: waarover later meer.)
Eindelijk een reden om deze tas van Eloleo te maken. Hiervoor dook ik in mijn stoffenkast en vond nog een mooie lap van Ikea.

Zie hier het resultaat, geen strandzak, maar een haakzak:

Advertisements