IMG_5591

Trakteren op het kinderdagverblijf. Ik gok dat moeders voor minder zich op laten nemen.

Afgelopen maandag waren we voor de vijfde keer aan de beurt. En elke keer heeft het me hoofdbrekens gekost. Ik wilde iets leuks, iets origineels, uiteraard iets zelfgemaakts. Was weken bezig met de zoektocht, daarna nog het hele fabricatieproces, om het dan binnen tien tellen uit te delen en er nooit meer iets over te horen.

Deel van het probleem is dat er ontzettend veel leuke zelfmaakideëen zijn voor cadeautjes, maar dat deze ofwel veeeeeeeeel te veel tijd kosten om te maken, ofwel niet geschikt zijn voor kinderen onder de 3 jaar. En laten die nu juist in groten getale ronddartelen op de crèche.

Toen Kick één werd maakte ik negen van deze monstertjes (ik leek wel gek). Toen hij twee werd, maakte ik van vilt eenvoudige vingerpopjes (ik had mijn lesje wel geleerd) en deed deze op een lange vinger. Dat was minder werk dan negen monsters naaien, maar het resultaat was ook minder bevredigend. Mijn tip zou zijn om dan poppetjes te kopen. Bijvoorbeeld bij Ikea.

Toen hij drie werd, besteedde ik iets minder tijd achter de naaimachine en iets meer in de keuken. Ik maakte oreo-pops (wat een feest om te maken, trouwens), en deed deze in een zelfgenaaid en gesjabloneerd zakje, samen met een plaktattoo van Wee Gallery. Zoals gezegd, enig om te maken, die oreo-pops, maar toch iets te hard voor die tere peutertandjes. Daar had ik helaas niet zo over nagedacht.

Dit jaar was ik er uitzonderlijk vroeg uit. Ik maakte voor Kick afgelopen zomer dit superheldenmasker. Binnen tien tellen in elkaar gezet, maar een lol dat hij er van heeft gehad!

Dus die maakte ik deze keer weer, maar dan in twintigvoud. Ik kocht hiervoor mooi wolvilt bij onze hobbywinkel en paste het patroon aan zodat het er precies op paste. Ik deed de traktatie deze keer in zakjes die ik kocht bij de HEMA, en vulde ze met een extra ballon, en enigszins gezonde snoepjes voor de tere kindertandjes.

IMG_5587

Advertenties