Zoals al aangekondigd, ben ik onlangs ook begonnen met breien. Dat begon uiteraard met een hoop gevloek en getier en vooral veel flashbacks naar eerdere pogingen, zo’n 20 jaar terug, toen ik steevast om de paar naalden een steek liet vallen.

Maar uiteindelijk, na wat geoefen, had ik de slag te pakken en breide voor Kick een sjaal.

Het is natuurlijk betrekkelijk simpel geworden, ik ben niet voor niets een beginner, maar, al zeg ik het zelf, ik vind hem best leuk. En hij is nog ‘zelf ontworpen’ ook. Ik zocht namelijk naar een simpel patroon, maar vond niets en verzon toen zelf maar wat.

Ik gebruikte een dubbele draad en breide aan de uiteindes 14 naalden de gerstekorrel-steek, en daartussen 40 keer een brede ribbelsteek (meer informatie hier: http://www.allesoverbreien.nl/breisteken.html).

Het enige minpunt is dat de sjaal omkrult. Dat heb ik enigszins opgelost door de sjaal te blocken, maar in het vervolg pas ik het patroon aan. Dat schijnt beter te werken.

Advertenties

Ik ben gezegend met een fantasievolle bijna-kleuter, die veel plezier beleeft aan rollenspellen. Ik dacht steeds vaker ‘goh, ik zou eens een kostuum moeten maken voor dat kind’. Maar ja, ga er maar eens aanstaan. Bovendien heb ik een kast vol stofjes, maar daartussen lag niets met panter- of zebraprint.

Tot ik ergens (sorry, ik weet niet meer waar) stuitte op een riddercape. Ik besloot Kick een lol te doen en werkte een nachtje door. Met een oude lap van de lappenmarkt, en een van de Ikea, maakte ik, op basis van de tutorial van meisjesmama een ridder/prinsen-draken-cape. Hij was als een kind zo blij…

Ik neem aan dat alle jongensmoeders deze wel kennen: de peepee-teepee. Uiteraard groots ingeslagen toen we wisten dat er nog een knul in aantocht was.

Maar nu we niet meer zo’n last hebben van sprinkling weewees en de kleine teepee’s in de prullenbak zijn verdwenen, kregen we eigenlijk wel zin in een grote teepee. Leuk, om op te zetten binnen of buiten, en dan indiaantje in te spelen.
Het toeval wilde dat ik ooit op Koninginnedag vier meter van een Laura Ashley-stofje had gekocht dat wel iets weg had van een indianenstofje (heel ver weg dan). Ik wilde er eigenlijk een tafelkleed van maken, maar wij gebruiken praktisch nooit tafelkleden, dus dat leek me zonde van al dat werk (…). Nu het stofje toch werkloos in de kast lag kon ik er net zo goed een teepee van maken.

En zo geschiedde.

Tijdens onze vakantie werd Lode 1. Dat vraagt uiteraard om wat zelfgemaakte presentjes.

Van tevoren maakte ik een rugzak naar het patroon van Made By Rae. Het Japanse olifantenstofje kocht ik ooit ergens in een Amerikaanse webshop. De flockfolie bestelde ik bij Noeks.

Uiteraard hoorde er voor de dag zelf ook een kroon bij, naar een patroon van Mina Dotter

Ik zag laatst ergens een snoezig gestreept truitje met een rode ‘1’. Die moest ik hebben, maar krent als ik ben, dacht ik: die maak ik zelf wel. Een blauw gestreept truitje kon ik alleen niet vinden, dus het werd een romper van H&M, met een 1 van rode flockfolie:

Ik geloof dat het wel een succes was.


(Broekje overigens van het leuke nieuwe merk Indikidual.)

Hij is af.
Mijn allereerste haakproject. Het was een behoorlijke klus, maar het resultaat mag er zijn. Al zeg ik het zelf.

(De wol is overigens Cool Wool van Lana Grossa: erg fijne, mooie merinowol.)

Zoals ik al eerder schreef, had ik laatst een geweldige dag. Ik ontving namelijk niet één, maar wel twee pakketjes. Hoezee!
In het ene pakket zat geweldig snoezige kleding voor Lode.
Het andere pakket kwam van Yvestown. Zij gaf in heel september 20% korting op de wol en het katoen uit haar webshop en dat vond ik wel erg aantrekkelijk.

De aanleiding was dit:

Een muts die ik haakte voor Lode en waarvoor ik deze handleiding van AlliCrafts gebruikte. Zij heeft handleidingen voor verschillende maten. Ik gebruikte de peutermaat (na opmeting van het hoofd van de nogal grote Lode), maar die is toch iets te groot.

Enfin. Ik haakte dus deze muts. En – ja sorry, ik ben over het algemeen een bescheiden mens, maar nu – ik was behoorlijk fier op mezelf! Ik dacht: nu heb ik dus mooi iets gemaakt waar je (we) echt iets aan hebt! Een muts! En hij is warm, en nog leuk ook.

Voldoende reden om deze ervaring te repliceren. Heb ik even mazzel dat ik nog zo’n leuk kind heb. En die heeft een nieuwe jas (ook enig natuurlijk) en daarbij hoort ook een nieuwe muts, en een sjaal. Maar ja, de wol die ik gebruikte voor muts nr 1 was Cool Wool van Lana Grossa. Echt heerlijke, zachte, merinowol, en wasbaar enzo. Geweldig spul. Maar ook meer dan 5 euro per bolletje. Met die grote hoofden gaat het dan behoorlijk oplopen.

Vandaar dan ook dat ik heel blij was met de aanbieding van Yvestown. Ik kocht bij haar een behoorlijke lading wol – en ook wat katoen:

Doel: een (rode) muts en sjaal voor Kick, en een sjaal voor mezelf.

Met de blauwe wol ga ik nieuws proberen, namelijk: breien… So far gaat het redelijk, maar lang-zaam…

Afgelopen week kreeg ik op een dag twee pakketjes binnen. Blijer kan je mij niet maken.

Ik geloof dat ik het al had gemeld in mijn “About”: ik ben nogal een hebberig meisje. Sinds ik kinderen heb, is dat nog veel ingewikkelder geworden. Nu wil ik niet alleen meer van alles voor mijzelf (lees: kleding, schoenen, sieraden, stofjes, wol, en uiteraard allerlei moois voor het interieur – en dan vergeet ik vast nog iets), maar ook voor de jongens. En die kleding! Oh! Het is soms gewoon verschrikkelijk. Zo leuk is het allemaal.

In het ene pakket zaten nieuwe kleren voor de kleine man. Gekocht bij Pepatino: een Vlaamse webshop met twee van mijn favoriete merken: Mini Rodini en Bobo Choses. Voor Lode kocht ik hier een shirt van Bobo Choses uit de nieuwe collectie en een broek uit de oude collectie (ideaal, want met kniestukken). En het Mini Rodini-shirt met de konijnen. Bij de nieuwe webshop Springstof (mooie site trouwens, en ook prachtige spullen) kocht ik het Mini Rodini-shirt met de tijgers. Overigens net zo stijlvol ingepakt als de kleding daar is.

Helaas is alles nog iets te groot. Of nou ja, helaas. Nu kan ik er nog even van genieten.

Over het andere pakket later meer.

Tijdens het werk aan het Eerste Haakproject had ik van tijd tot tijd wel behoefte aan wat kleinere vingeroefeningen. Geïnspireerd door mijn nieuwe favoriete blog (Nee, ik begrijp ook geen Deens, maar de foto’s zeggen genoeg en Thank God for Google Translate): http://lutteridyl.blogspot.nl/ haakte ik ook nog wat kleinigheidjes.

Zoals dit hoesje voor mijn Iphone, gebaseerd op deze tutorial van Lutter Idyl:

En deze bal voor een nieuwe baby, gebaseerd op deze tutorial:


Daarbij maakte ik ook deze knuffel, mijn favoriet uit dit boek:

Dat haken: daar kan ik wel aan wennen…

Zoals gezegd, heb ik er onlangs een nieuwe verslaving bijgekregen: haken.

Het hele punt van deze nieuwe activiteit was dat ik het OVERAL kon doen.

Zo heb ik gehaakt in de trein. In het vliegtuig. In de luxe hotelkamer waar ik verbleef voor een congres.

Dit resulteerde in bergen granny squares voor mijn Eerste Project.

(Ergens in dit proces kreeg ik overigens van Jo (wees maar niet bang Jo: ik zal niet in elk post naar je linken) de tip om gaandeweg wel te beginnen met het aan elkaar haken van al die vierkantjes. En toen ik daar eenmaal aan begon, begreep ik waarom: het is nogal een klus. En die wil je uiteraard niet tot het laatst bewaren .)

Al die granny squares – die zo langzamerhand aan elkaar de vorm aan begonnen te nemen van een sprei – wilde ik meenemen op vakantie, zodat ik daar eindelijk een slag kon slaan en de sprei af kon maken (jaja, ik heb altijd grootse plannen voor de vakantie).

Maar ja, het moest natuurlijk ook allemaal ergens in: een half afgemaakte sprei, een zak granny squares, en een zak met bolletjes wol (en uiteraard de haaknaald). (Oja, ik nam ook nog wat haakkatoen mee voor een paar kleine andere projectjes: waarover later meer.)
Eindelijk een reden om deze tas van Eloleo te maken. Hiervoor dook ik in mijn stoffenkast en vond nog een mooie lap van Ikea.

Zie hier het resultaat, geen strandzak, maar een haakzak:

Soms krijg je een cadeau dat een wereld voor je opent. Dit was het geval toen ik enkele maanden terug van Jo een boekje cadeau kreeg.

Zij had mij al eens uitgebreid uit de doeken gedaan hoe leuk het wel is om te haken. En, het mooie van haken is ook nog eens “dat je het overal kan doen”. In de trein, voor de televisie, op de camping, allemaal plekken waar ik mij toch wel eens bevind en mijn naaimachine dan node mis. Ik luisterde haar verhaal aan, kocht een bolletje katoen en volgde de tips van ByMiekk, maar ik bleef het toch lastig vinden. Mijn sjaal werd een langwerpige driehoek en van de muts voor de baby kwam niets terecht.

Dit alles veranderde dus toen ik van Jo dit boekje kreeg: Eindelijk een naslagwerk met duidelijke uitleg. Binnen de kortste keren had ik de smaak te pakken. Ik oefende en oefende, maar dat was niet genoeg. Ik wilde Een Eerste Project.

Tja. Waarmee aan te vangen?

Hm. Nou.

(Nu moet ik hieraan toevoegen dat mijn keuze voor Eerste Projecten belabberd is. Ik sla direct door. Zo was mijn Eerste Naaiproject een tweepersoons gepatchworkte sprei voor op ons bed.)

Dus wat maak ik nu? Geïnspireerd op deze prachtige plaid een plaid voor onze bank. Tja. Het is even aanpoten (165 granny squares haken, EN aan elkaar zetten), maar dan heb je ook wat.

To be continued…